„Venezia” – Diego Valeri

C’è una città di questo mondo,ma così bella, ma così strana,che pare un gioco di Fata Morganae una visione dal cuore profondo. Avviluppata in un roseo velo,sta con le sue chiese, palazzi, giardini,tutta sospesa fra due turchini;quello del mare, quello del cielo. Così mutevole! A vederlanelle mattine di sole bianco,splende d’un riso pallido e stanco,d’un … Czytaj dalej „Venezia” – Diego Valeri

Włoska natura w impresjach

O naturze można mówić ogólnie, można też przywoływać ją poprzez konkretne, czasoprzestrzennie ulokowane wspomnienia. Wrażenia są wprawdzie dla człowieka ulotne, przeżywane są przecież tu-i-teraz, ale przez swą moc potrafią zapaść w indywidualną pamięć na zawsze (wyłączywszy zdrowotne problemy z tą ostatnią). A przez siłę wyobraźni - współcześnie także przy pomocy Internetu szczególnie zaś przez siłę … Czytaj dalej Włoska natura w impresjach

Nie samą kulturą …

Nie samą kulturą (szczęśliwie) człowiek żyje. Natura jest nie mniej ważna! Kiedy człowiek pierwszy raz wjeżdża (a nie dopływa, ani też przylatuje) do Włoch, to minąwszy alpejskie i podalpejskie okolice trafia niechybnie na Nizinę Padańską. I tu dotyka człeka … spore rozczarowanie! Wszystko, co tu rośnie, rośnie też u nas!!! Przecie pytał sławnie Goethe (w … Czytaj dalej Nie samą kulturą …

Każdy człowiek ma dwie ojczyzny…

Czyż nie wydumana to jakaś konstatacja?! Czy w ogóle, nawet uzupełniona, może mieć ona sens? Ojczyzna w istocie swojej to jedno jedyne przecież dla każdej ludzkiej jednostki miejsce jej urodzenia (nie zamieszkania, ani też obywatelstwa!), to ojcowizna odziedziczona po przodkach: po rodzinie, rodzie, plemieniu, ale również macierz rodząca i karmiąca. Mogłoby się wydawać, że jedynie … Czytaj dalej Każdy człowiek ma dwie ojczyzny…